دوره 7، شماره 4 - ( دوره هفتم، شماره چهار، زمستان 1398 )                   جلد 7 شماره 4 صفحات 71-90 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران ، basharpoor_sajjad@uma.ac.ir
چکیده:   (353 مشاهده)
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش حافظه ­ی کاری با محرک عاطفی بر کاهش رفتارهای خودجرحی افراد دارای اختلال شخصیت مرزی بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه­آزمایشی و طرح آن پیش ­آزمون و پس­ آزمون با گروه گواه بود. تمامی دانشجویان دارای علائم اختلال شخصیت مرزی دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی 96-97 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که تعداد 40 نفر از آنها به روش غربالگری با  استفاده از مقیاس اختلال شخصیت مرزی (STB) و مصاحبه بالینی ساختاریافته­ی SCID-II انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. افراد گروه آزمایش به مدت 10 جلسه­30 تا  45 دقیقه­ای در 10 روز طی 2 هفته هر روز هفته (به جز پنجشنبه و جمعه) تحت آموزش حافظه­ کاری با محرک عاطفی قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه هیچ­ گونه آموزشی دریافت نکردند. برای جمع­ آوری اطلاعات هر دو مرحله­ پیش­ آزمون و پس ­آزمون از پرسشنامه آسیب به خود سانسون و ویدرمن (SHI) استفاده شد. به منظور تحلیل داده­ ها از روش آماری تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات خودجرحی آزمودنی ­ها گروه آزمایش به نسبت گروه کنترل در مرحله پس­ آزمون، به طور معنی‌داری کاهش یافته است.  بر اساس پژوهش حاضر آموزش حافظه­ کاری با محرک عاطفی از طریق تقویت کنترل شناختی بر کاهش رفتارهای تکانه‌ای نظیر خودجرحی اثر گذار است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/2/9 | پذیرش: 1399/5/18 | انتشار: 1399/5/18